حرمت داشتن آن تعظيم الهى نمودن است ، چنانچه در خطب و احاديث بسيار وارد شده است كه رحم كنيد خردان خود را ، و توقير نمائيد پيران خود را . و از حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله منقول است كه : تبجيل و تعظيم نمائيد مشايخ و پيران خود را كه از تعظيم خداست تعظيم ايشان « 1 » . و به سند معتبر از آن حضرت منقول است : هركه فضل و حرمت مرد پيرى را بداند ، و او را توقير و تعظيم نمايد ، حق‌تعالى او را از فزع اكبر روز قيامت ايمن گرداند « 2 » . و از حضرت صادق عليه السّلام به سند معتبر منقول است : سه كسند كه به حقّ و حرمت ايشان جاهل نمىباشد مگر منافقى كه نفاقش معروف و ظاهر باشد : كسى كه در اسلام ريشش سفيد شده باشد ، و حامل قرآن ، و امام عادل « 3 » . و در حديث ديگر فرمود : هركه مؤمنى را گرامى دارد ، اوّل خدا را گرامى داشته بعد از آن مؤمن را ، و هركه استخفاف كند به مؤمن ريش سفيدى ، حق‌تعالى كسى را بر او بگمارد كه پيش از مردن به او استخفاف نمايد « 4 » . و به سند معتبر از حضرت صادق عليه السّلام منقول است كه : حق‌تعالى گرامى مىدارد مرد هفتاد ساله را ، و شرم مىكند از پير هشتاد ساله كه او را عذاب كند . و به سند معتبر از حضرت صادق عليه السّلام منقول است : هركه چهل سال عمر كرد از ديوانگى و خوره و پيسى خدا او را ايمن مىگرداند ، و هركه پنجاه سال عمر كرد خدا حسابش را در قيامت سبك و آسان مىكند ، و چون به شصت سال رسيد خدا

--> ( 1 ) اصول كافى 2 / 165 ح 1 . ( 2 ) بحار الانوار 75 / 137 ح 3 . ( 3 ) بحار الانوار 75 / 137 ح 5 . ( 4 ) اصول كافى 2 / 658 ح 5 .